De Wilde Vaart ging dit jaar op zomerkamp naar Frankrijk, naar Bretagne om precies te zijn. Met 6 WV-leden, 2 begeleiders, 2 auto's en een hoop zooi werd de reis gemaakt. Het totale kamp duurde 11 dagen, op de terugweg werden Parijs en Disneyland aangedaan.

De volgende dag zijn we naar een plaatsje in de omgeving gereden om de Tour de France te bekijken. Dat is eigenlijk meer twee uur lange campagne-karavaan bekijken en dan een paar keer 10 seconden renners voorbij zien flitsen. De dag daarop (zaterdag) was het tijd voor Océanopolis, het grootste zee-aquarium van Europa. Dit viel vies tegen en was veel minder interessant dan we gehoopt hadden. De op afstand bestuurbare bootjes (voor de kinderen) waren nog het leukst ;-)

Op zondag stond het boomtoppenpark in de planning. We hadden er in Nederland één gevonden maar die was vrij ver weg. Toevallig zat er ook zo'n park tegenover de supermarkt waar we altijd kwamen. Gezekerd in klimtuigjes en voorzien van goede instructie klommen we naar tien meter hoogte en deden we de diverse hindernissen. Dat bleek erg leuk en daarmee was het saaie Océanopolis al weer bijna vergeten.

Tijd voor een hike. Deze hadden Ralph en Stephan tussen de bedrijven door al uitgezet. Aan het begin van de dag werd de groep gedropt in een havenplaatsje. Het eindpunt ligt slechts 300 meter verderop. Er is echter één probleem, de 300 meter ertussen is water en er mag niet gezwommen of gevaren worden. Er moet dus om de baai heen gelopen worden. Een stevige wandeling van 20 kilometer. Met behulp van een kaart en cryptische omschrijvingen is de route goed te vinden. Onderweg verzorgt de begeleiding een lunch met tosti's en pannenkoeken. Op het eindpunt drinken we een biertje en gaan we door naar de plaatselijke camping waar men gaat bivakeren. Echt bivakeren, géén tent, gewoon onder een zeiltje. De begeleiding gaat er vandoor om het programma van de volgende dag uit te zetten.

De volgende ochted wordt de groep na het ontbijt opgehaald en vervolgen we onze weg naar Quimper. Daar gaan we een uurtje kajakken op de rivier die door het stadje loopt. We moeten snel zijn, met eb komt de rivier bijna droog te liggen. Na het kajakken rijden we naar een Cidrerie, een plek waar van appels appelcider wordt gemaakt. De Franse schone die we daar treffen is nog maar twee dagen in dienst en heeft nog geen rondleiding in het Engels gegeven. Ze wil onze rondleiding dan ook uitbesteden aan haar collega die veel minder leuk is. We weten haar gelukkig over te halen om met hulp van een woordenboek de rondleiding aan ons te geven. Half Engels, half Frans, moet allemaal kunnen. Daarna moet het eindproduct geproefd worden en dat smaakt best (stevig).

Daarna terug naar Quimper om de stad te bekijken aan de hand van een door de begeleiding uitgezette foto-speurtocht. Dan terug naar de camping om ons voor te bereiden voor de avond. De hoofdprijs van de hike was namelijk dat de begeleiding de Wilde Vaart mee uit eten zou nemen. Daarvoor moeten ze wel de hike-opdrachten zeer zorgvuldig uitvoeren (coordinaten peilen en door SMS-en) maar dat hadden ze uitstekend gedaan. De lokale pizzeria in Quimper had dus 's avonds Nederlandse gasten.

Tijd om door te reizen richting Parijs. We pakken de tent in en vertrekken. Onderweg gaan we nog een bezoek brengen aan Mont Saint-Michel, een heel mooi (maar erg toeristisch) plaatsje. 's Avonds laat komen we aan op de camping nabij Parijs. De volgende ochtend staat Disney op het programma en de dag daarna Parijs.

De volgende ochtend onderweg naar Parijs. Ralph rijdt voorop en volgt de Tom Tom, die hem over een zandweggetje stuurt. Dat gebeurt wel vaker in Parijs. Dit is echter een stevige jongen met veel bulten en kuilen. Onderweg stoppen we in een dorpje om lunch in te kopen en als we terug komen bij de auto worden we verwelkomd door een stevig aantal liters motorolie die zich zeer verdacht in de buurt van Ralph's carburateur bevinden. Inderdaad, pech! Dus ANWB bellen en wachten op wegslepen en een huurauto. We besluiten om het dagje Parijs naar vandaag te zetten en Disney dus de dag daarna te doen. De andere auto gaat vast naar Parijs, Ralph en de rest spreken we later in Parijs.

Parijs blijft leuk. We slenteren door de stad en bezoeken een aantal highlights: Sacre Coeur, Arc de Triomphe, Centre Pompidou, het Louvre en natuurlijk de Eifeltoren.

Volgende ochtend, laatste dag voor de terugreis. We gaan naar Disney. Eerst moet er nog een huurauto geregeld worden, dat was de ANWB de dag ervoor niet gelukt. Het is dan ook pas ruim in de middag als we Disney binnenstappen. Gelukkig is het niet al te druk en kunnen we de meeste atrracties doen. Om 23 uur lopen we na het vuurwerk moe maar voldaan het park uit.

De auto van Ralph is volgens de ANWB inmiddels weer gemaakt, Ralph en Stephan zetten de wekker op een veel te vroeg tijdstip om om 9 uur 's ochtends onder Parijs de auto op te halen bij een garage. Als we aankomen zien we de auto niet en grappen dat hij wellicht nog niet klaar is. Bleek geen grap, de auto is inderdaad nog niet gerepareerd. Fijn is dat! Ralph trekt iemand van de ANWB door de telefoon en uiteindelijk druipen we af met de garantie dat de auto om 12 uur klaar zal zijn. Later wordt dat toch nog 13 uur. Wij ondertussen terug naar de camping om de tijd nuttig te maken met inpakken, camping betalen, boodschappen, et cetera. Met een stevige vertraging vertrekken we richting Nederland. Gelukkig stond er niet veel reistijd gepland, en uiteindelijk komen we rond 8 ur 's avonds aan bij Bob en Mariska, die zo vriendelijk zijn om voor ons een BBQ te organiseren. Voor we het weten zijn alle WV-ers weer naar huis en is het kamp ten einde.

De foto's staan in het foto-album.