Van 3e tot en met 6e Kerstdag vond traditiegetrouw de Winterhike plaats. Dit jaar ging de reis naar Duitsland. Leden van Scouting Erica en collega-Scoutinggroep Arrowe, maar ook enkele vrienden, bekenden en ex-leden gingen de uitdaging aan. En een uitdaging werd het, met temperaturen tot -16 graden Celsius. De kou mocht echter de pret niet drukken en het werd dan ook een zeer geslaagde hike, zoals is te lezen in dit verslag.

“Rillend naar Huis”

27 december, negen uur ’s ochtends. De meeste deelnemers zijn er al; enkele staan buiten in de kou “alvast te wennen”, anderen staan binnen “want buiten is het zo koud”. Het is enkele graden onder het vriespunt, maar de stemming zit er al goed in. Het is een leuk zootje ongeregeld bij elkaar: jongens, meiden, Arrowe-ers, Ericanezen, wat niet-scouts, verkenners, wilde Vaart, Stamleden… allemaal staan ze klaar voor 4 dagen hiken en buiten slapen!

Peter houdt nog een korte openingsspeech, waarin hij onder andere het geld uitlegt. Elk koppel krijgt Hikies, waar ze dingen van kunnen betalen. Zo kunnen ze het zichzelf makkelijker, of anderen lastiger maken. Op de prijslijst van de Hikies staat onder andere een extra slaapzak, zonder rugzak lopen of een nachtje met Peter doorbrengen.

Na 3,5 uur rijden komen we aan op het eerste afzetpunt, een parkeerplaatsje in de buurt van Monchau (Duitsland). Het is er koud en er liggen nog bergen sneeuw langs de weg. Verder is het hele bos nog groen. Een voor een worden de koppels (en een troppel) op pad gestuurd en de leiding vertrekt naar de posten.

Een paar uur (en een heeeeeeeeleboel telefoontjes) later hebben we alle deelnemers weer in het vizier. Allemaal, op één koppel na… want die hadden de post gemist, waren helemaal verdwaald en kwamen toevallig in een dorpje uit. Het dorpje waar we als eerste zouden overnachten!

Na een dag in de warme auto zitten, in de kou een flink stuk lopen, daarna zelf je eten maken en buiten je tentje opzetten was iedereen wel aardig verkleumd aan het raken. Niet zo gek, met temperaturen van -11°C! Het avondprogramma werd omgegooid en we togen met z’n allen naar het plaatselijke kroegje. Toevallig van een Nederlandse eigenaar en met een hoop Nederlandse gasten, want het commentaar (“Het ruikt hier naar kampvuur”) was niet van de lucht!

De volgende ochtend werd iedereen stijf bevroren wakker. Slaapzakken, jassen, kleding, binnententen, alles zat onder het ijs. Gelukkig hadden de meeste mensen het wel warm genoeg gehad. Klaar voor een tweede dag! Er werden mountainbikes verdeeld en met behulp van een kaartje konden de deelnemers op pad. De hele dag stond in het teken van (pittige) fietsroutes, afgewisseld met posten waar je wat kon eten, drinken of een spelletje spelen. Uiteindelijk eindigden we in een hut midden in een dorpje, waar we de maaltijd klaarmaakten. Daarna werd er gependeld naar de slaapplaats: een heus kasteel! In het slot van Monchau zit een jeugdherberg waar we de nacht hebben doorgebracht. Voor het eerst in jaren werd er weer gedouched halverwege een winterhike! Ondanks gesnurk en diverse kussengevechten heeft iedereen heerlijk geslapen.

Zo konden ze weer fris en fruitig beginnen met de langste wandeldag: dag 3. Een flinke route door prachtig gebied. De deelnemers hebben uitstekend gelopen en genoten. Na de aanwijzingen van rechercheur G.R. Ündlichkeit kregen ze nog een fikse portie Scheikunde op hun bord. Uitgerekend de biotechnoloog verdwaalde op dit stukje ;). Als laatste avond hadden we een grillhutte geregeld in het plaatsje Ruhrberg, aan de rand van een groot stuwmeer. In de hut hebben we fondue van bouillon en kaas gegeten. Erg lekker, erg gezellig en helemaal geslaagd. Koud was het wel, er was -16 °C voorspeld! Buiten bevroor je Fanta als je niet snel genoeg dronk. Er zijn dan ook aardig wat extra slaapzakken uitgedeeld en Peter kwam met handige overlevingstips: kleding op je slaapzak leggen, je voeten in je backpack schuiven, je jas daaroverheen, een veldfles warm water mee (als kruik en om te drinken) en isolatie onder je matje leggen. Gelukkig was iedereen de kou al wat meer gewend, want we hebben heerlijk geslapen! Sterker nog, midden in de nacht is Michiel buiten gaan liggen, de rest van de leiding snurkte teveel…

De wandeling van de volgende dag begon gelijk met een goede klim: ruim 400 meter recht omhoog. Daar kwam de post de deelnemers al tegemoet gelopen. De route beviel goed, het volgen van de foto’s was eenvoudig. Mooi op tijd kwamen de deelnemers bij het eindpunt aan. Daar werden de auto’s weer ingeladen en toen was het op weg terug naar Nederland! Uiteraard was er onderweg nog de semi-verplichte stop bij de MacD, anders ging Peter’s auto muiten ;).

De winterhike werd afgesloten met het traditionele captains-dinner, voorbereid door Stephan. Al met al was het een ontzettend gezellige groep die goed gelopen heeft en veel lol heeft gehad! Op naar 2009!

PS Jasper heeft alle foto’s verzameld en zorgt voor een DVD voor alle deelnemers!

Marij

De eerste foto's zijn reeds te vinden in het foto-album van deze site!